tərbiyə

tərbiyə
is. <ər.>
1. Təhsil verməklə, hər hansı adət, ədəb və davranış qaydaları və s. aşılamaqla yetişdirib böyütmə. . . Əhməd bir daha evlənməyi özünə artıq bilib, daim <Rəfiqənin> tərbiyəsilə özü məşğul olardı. İ. M..
2. İnsanın, ümumi inkişaf, sistematik təsir və təlim nəticəsində biliyə, mədəni vərdişlərə və s. -yə yiyələnməsi; gözəl əxlaq. Gənclərin tərbiyəsilə yaxından məşğul olmaq lazım gəlirdi. Ə. S.. Bəzən cavanların tərbiyəsi ilə də məşğul olmaq lazım gəlir. H. Seyidbəyli. Tərbiyə vermək (etmək) – bax tərbiyələndirmək. Mirzə qazandığı pul ilə dolanıb, oğlanlarına da tərbiyə verirdi. Ə. H.. Qəhrəman yaxşı dərk edirdi ki, övlad yetişdirib tərbiyə etmək ağır dağı çiyinə qaldırmaq deməkdir. S. R..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • tərbiyəçi — is. 1. Uşaq tərbiyə müəssisələrində (körpələr evi, uşaq bağçası, uşaq evi və s.) uşaqların tərbiyəsi ilə məşğul olan adam. Ağlı söz kəsəndən bəri ana nəvazişini tərbiyəçilərdə görən. . Budaq xalasının söhbətindən sonra uzun müddət ata və ana… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tərbiyəvi — sif. <ər.> Tərbiyə üçün edilən, tərbiyə üçün əhəmiyyəti olan, tərbiyəyə aid olan, tərbiyə baxımından. <Qüdrət:> Tərbiyəvi məqsədlə deyilən bir sözə əsasən istehsalatın taleyini həll etmək nə mənə yaraşır, nə də sizə. M. Hüs.. 1928 ci… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tərbiyələndirmək — f. 1. Tərbiyə vermək, tərbiyə öyrətmək. Uşağı tərbiyələndirmək. 2. Sistematik təsir və təlim vasitəsilə birinin və ya bir çoxlarının inkişafına, təfəkkür tərzinə, hisslərinə təsir etmək; böyütmək, yetişdirmək. Məsuliyyət hissi tərbiyələndirmək.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tərbiyələnmək — f. Tərbiyə almaq, tərbiyə öyrənmək. Uşaq valideynlərindən tərbiyələnir. – Altı il ərzində Budaq oxudu, tərbiyələndi. Ə. Vəl …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tərbiyə(t)amuz — ə. və f. tərbiyə öyrədən, tərbiyə verən; tərbiyəçi; mürəbbi …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • tərbiyəli — sif. Yaxşı tərbiyə görmüş, özünü aparmağı bacaran; əxlaqlı. Tərbiyəli oğlan (qız). – Qoşatxan mədəni və tərbiyəli adam idi. M. İ …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bitərbiyə — sif. <fars. bi. . . və ər. tərbiyə> Tərbiyəsiz …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bitərbiyəlik — is. Tərbiyəsizlik, Bitərbiyəliklə tifli məsum; Axırda olur səfilü məşum. M. Ə. S …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bitərbiyət — köhn. bax bitərbiyə. Elmsiz kimsənə hünərsizdir; Elmi bitərbiyət səmərsizdir. S. Ə. Ş …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tərbiyəsiz — sif. Yaxşı tərbiyə görməmiş, özünü aparmağı bacarmayan; əxlaqsız, ədəbsiz. Tərbiyəsiz uşaq kimi boş boşuna hırıldama! M. Ə. S …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”